Monday

هفدهمين صداي بي‌صدا


هيچ‌وقت تصورش را هم نمي‌كردم كه چهارمين سالگرد ازدواجم را اين گونه بگذرانم
روز گذشته، من و همسرم قطره‌‌اي كوچك بوديم در رودخانه‌اي سبز...روز گذشته من برخلاف آنچه اينجا و اينجا گفته بودم، به اين نتيجه رسيدم كه تحريم انتخابات يعني تكرار چهار سال كابوس، يعني تكرار چهار سال توهين و تحقير، يعني خيلي چيزهاي ديگر كه همه بسيار بهتر از بنده مي‌دانند...اميد مي‌بندم به اين موج سبز تا بلكه فضاي دلمرده و غم‌زدۀ كشورم، اندگكي تغيير كند
تا آخرين لحظۀ عمرم اين سالگرد ازدواج را فراموش نخواهم كرد!







7 صدا:

bustop گفت...

خیلی خوشحالم پس حرکت دیروز موثر بوده
امیدوارم هرسال سالگرد ازدواجتون خیلی خوب باشه

سعيد حاتمی گفت...

سلام،
از لطف و محبت شما سپاسگزارم. شرمنده که کوتاهی کردم و نتونستم زودتر از اين بخاطر بزرگواری‌تون تشکر کنم.
خوشحالم از اينکه يک وبلاگ پرمحتوا به بلاگستان اضافه شده و اميدوارم تو اين راه ثابت قدم باشيد و هيچوقت خسته نشيد.
در ضمن سالگرد ازدواجتون رو هم تبريک می‌گم و بهترين آرزوها رو براتون دارم.
اميدوارم نتيجه‌ی انتخابات هم هرچی هست به نفع ايران و مردم باشه.
شاد باشيد

ناشناس گفت...

سلام
تبریک می گم
خوشبختانه هر چه مردم ما نمی دونند چی می خواند ولی در عوض می دونند که چی نمی خواند

پایدار باشید

يك صداي بي‌صدا گفت...

پرهام عزيز

از اظهار لطفت ممنونم...اميدوارم روز 23، شادي و اميد از آن ما باشد

يك صداي بي‌صدا گفت...

آقاي حاتمي عزيز

باعث افتخار بنده است كه به وبلاگ من هم سر بزنيد...در ضمن من هم اميد دارم نتيجه اين انتخابات، تأمين‌كننده منافع مردم ايران باشد

يك صداي بي‌صدا گفت...

عيسي جان

در حال حاضر و با توجه به واقعيت جامعه، همان آگاهي مردم بر اينكه چه چيزي را نمي‌خواهند ما را كفايت خواهد كرد

bustop گفت...

سلامی دوباره به یک صدای بی صدا
دلم می‌خواست اسمتان را می‌دونستم تا راحت‌تر می‌تونستم صداتون کنم...
می‌خواستم بگم به مطلب زنجیره‌ی امید هم متن شما و هم ۲۳ عکس از آن‌روز که گرفتم را اضافه کردم.
موفق باشید